MİLLETLERARASI HUKUK: 2014-2015 DERS YILI GÜZ DÖNEMİ ARA SINAVLARI CEVAP ANAHTARLARI

BAŞKENT-HUKUK

Milletlerarası Özel Hukuk (Private International Law)

  • Kanunlar Uyuşmazlığı (“Conflict of Laws”).
  • Özel hukuk ilişkileri.
  • Ana konu: Yabancı unsur içeren özel hukuk ilişkilerinde uygulanacak hukukun saptanması.
  • Konu – kapsam:
    • Vatandaşlık hukuku.
    • Boşanma, velayet, vasiyetname, sözleşme…
    • Milletlerarası özel – ticari uyuşmazlıkların çözümü.

Hükümetlerin Tanınması

  • Hükümetlerin tanınması, yeni bir hükümetin Anayasaya aykırı yollardan hükümete gelmesi durumlarında ortaya çıkan bir sorundur.
  • Devletlerin tanınması konusunda söylenenler, genel olarak hükümetlerin tanınması konusunda da geçerlidir.
  • Etkin ve bağımsız bir hükümetin varlığı, devlet olma kavramının özünü oluşturur. Bu nedenle, devletlerin tanınması, hükümetlerin tanınması şeklinde de söz konusu olabilir. Örnek: İngiltere – Estonya (1919).
  • Her şey, tanıyan hükümetin niyetine ve ilgili koşullara bağlıdır. Hükümetin tanınması, siyasi hoşnutsuzluğun bir işareti olarak ertelenebilir.
  • Buna karşılık, devletlerin ve hükümetlerin tanınması – tanınmaması aynı anlama gelmeyebilir de. Örnek: Bir rejimin tanınmaması, o oluşumun devlet olma niteliğini etkilemeyebilecektir.
  • Bir hükümetin tanınmamasının hukuki açıdan iki yönü olabilir: O hükümet etkin ve bağımsız değildir yahut tanımayan devlet, tanınmayan devletle normal ilişkiler kurmayı istememektedir.

Sınırların Değişmezliği (“Uti Possidetis”)

  • Uti possidetis: Elinde olan (zilliyedi olduğun şey) senindir.
  • Olay: Sömürgecilik döneminin bitimi sürecinde Güney Amerikada İspanyanın ardılı olan devletlerin milletlerarası sınırlarının belirlenmesinde uygulanan yöntem.
  • Kural: Sömürge altındaki oluşumların mevcut sınırlarının korunması; bağımsızlığa geçiş sürecinde değiştirilmemesi.
  • Etki – sonuç: Bu uygulama, Asya ve Afrika’daki pek çok sınır uyuşmazlığının çözümlenmesinde de uygulanmıştır. Afrika Birliği ve MAD tarafından da genel bir ilke olarak kabul görmüştür.
  • Önemli: Taraflar anlaşarak, elbette başkaca yöntemleri de kabul edebilirler.

BAŞKENT-SİBU

Sürekli İtirazcılık (“Persistent Objector”)

  • Bir devlet, yeni bir yapılageliş kuralının oluşması – şekillenmesi sürecinde, bu kuralın kapsamı dışında kalabilir.
  • İtirazın kanıtı açık ve anlaşılır – sürekli olmalıdır. Varsayım, kuralın kabul edildiği yönünde olacağından, bunun yanlış olduğunun açıkça ifade edilmesi gerekir.
  • Tartışmalı bir konudur.
  • Dikkat: Sonradan önemli sayıdaki devletin de mevcut kuraldan uzaklaşması, bunun sürekli ve kararlı bir uygulamaya dönüşmesi, yeni bir yapılageliş kuralının ortaya çıkmakta olması anlamına da gelebilir.

Ayrılma (“Secession”)

  • Özel koşulların gerekli kıldığının değerlendirildiği durumlarda devletler, ülke bütünlüğü ilkesine rağmen, ayrılma olgularını tanıyabilmektedirler. BM’nin bu yönde bir kararının bulunması, ayrılma sürecini daha da kolaylaştırmaktadır.
  • Önemli olan siyasi değerlendirmedir. Ayrılmanın siyasi ve geri çevrilemez bir gerçeklik olduğunun anlaşıldığı durumlarda, ayrılma onaylanabilmektedir. Örnek: Bangladeş, Kosova. (Irak – Kürdistan?)
  • Sınırların değişmezliği (“uti possidetis”) ilkesi, bu şekildeki ayrılmaya engel olmamaktadır. Milletlerarası hukuk, süreklilik kazanan yeni gerçeklikleri kabul etmektedir.
  • Örnek: İtalyan sömürgesi olan Eritre,
    • Daha sonra Britanya Kuvvetleri tarafından işgal,
    • Etiyopya’nın özerk bölgesi, ancak, uygulanamamış,
    • Sonunda: Bağımsızlık (1993).

Devletin Yetkisi (“Jurisdiction”)

  • Ülke devletinin, ülkesinde bulunan yada ülkesine giren herkes ve herşey üzerinde yasama, yürütme ve yargı yetkilerini kullanabilmesidir.
  • Ülke – sınırları: Andlaşmalarla tespit edilir.
  • Kural: Her devlet, Anayasa ve yasalarını istediği gibi düzenleyebilir. Yabancıların ülkeye girişi ve yerleşmesinde, milletlerarası hukuka aykırı olmamak şartı ile, dilediği şekilde kurallar koyabilir. Ülkesinde, öteki devletlerin olabilecek haklarını korumakla da yükümlüdür.

UFUK-HUKUK

Ayaklanma – İç Savaş

  • Dayanak: Milletlerarası yapılageliş hukuku + 1949 tarihli Cenevre Sözleşmeleri ortak 3. maddesi ile bu Sözleşmelere ek, 1977 tarihli ve II No.lu Protokol..
  • Bunlar, genelde bağımsızlık (“independence”) ve ayrılma (“secession”) hedefini güden siyasi hareketlerdir.
  • Gerald Fitzmaurice: Sınırlı da olsa, belli bir kişiliğe sahip olan devlet benzeri bu oluşumların, andlaşma yapma yetkisi vardır.
  • Devletler, bu gibi, “savaşan taraf” veya “ayaklananlarla” andlaşmalar yapabilir.
  • Karşılaştırınız: Arap Baharı – Tunus – Libya – Mısır – Suriye vb.

“Kritik Tarihler” Öğretisi

  • Ülkesel egemenliğe ilişkin milletlerarası bir uyuşmazlığın çözümünde, belki de yüzyıllar boyu sürmüş olabilecek karmaşık olayların ve iddiaların değerlendirilmesi gerekecektir.
  • Bu süreçte, bir veya daha fazla tarih / olay önem ve öncelik taşıyacaktır.
  • Koşullara bağlı olarak, “kritik tarih”, geçmişte yer alan bu olaylardan, taraflardan birinin sahipliği açık – seçik kazandığını gösteren olayın – olgunun cereyan ettiği tarihtir. Bu tarih bir defa saptandıktan sonra, artık sonraki olaylar – gelişmeler dikkate alınmayacaktır.
  • Bu son durumda, mahkeme, tarafların, uyuşmazlığın ortaya çıkmış olduğu belli olan dönemlere ilişkin tek taraflı verileri sürece dahil etmelerine izin vermeyecektir. Kritik tarihten sonraki devreye ait eylemler ve beyanlar ancak, tek taraflı değilse kabul edilebilecektir.
  • Zaman bakımından uygulanacak hukuk, kritik tarihte yürürlükte olan hukuktur.
  • Davaya ilişkin olayların hakim unsur olduğu durumlarla, özel bir anlaşmada bulunabilecek hükümler, kritik tarih yönteminin uygulanmasına gerek bırakmayabilir.

Not: Birinci soru iptal edilmiş, kalan iki soru, 10 + 10 = 20 puan olacak şekilde değerlendirmeye alınmıştır.

 

Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Milletlerarası Hukuk: Genel Okuma Rehberi (25 EYLÜL 2014)

KAYNAKLAR:

 

  1. Anthony Aust, Handbook of International Law, second edition, Cambridge University Press, 2010 (31 Temmuz 2009), lxiii-527 sayfa.
  2. Malcolm N. Shaw, International Law, sixth edition, Cambridge University Press, 2008, clxvi-1542 sayfa. (Internet ortamında, pdf formatında erişilebilir).
  3. Ian Brownlie, Principles of Public International Law, seventh edition, Oxford University Press, 2008, li-784 sayfa.
  4. Aslan Gündüz, Milletlerarası Hukuk, (Reşat Volkan Günel, Ed.), 7. Baskı, Beta Basım Yayın Dağıtım, İstanbul, Şubat 2014, xxiv-815 sayfa.
  5. Melda Sur, Uluslararası Hukukun Esasları, güncellenmiş 7. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, Eylül 2013, xxxvi-419 sayfa.
  6. Yücel Acer ve İbrahim Kaya, Uluslararası Hukuk, İngilizce özetli ders kitabı, Legal Yayıncılık, İstanbul, Ağustos 2012, xiv-404 sayfa.
  7. Hüseyin Pazarcı, Uluslararası Hukuk, 11. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, Temmuz 2012, xxix-707 sayfa.

 

KONULAR:

 

TEMEL KAVRAMLAR (BİRİNCİ YARIYIL)

 

  1. Milletlerarası hukuka giriş: Aust, s. 1-5; Shaw, s. 1-68; Gündüz, s. 3-14; Sur, s. 1-15; Acer-Kaya, s. 3-16; Pazarcı, s. 1-17.
  2. Milletlerarası hukuk ve iç hukuk ilişkileri: Shaw, s. 129-194; Brownlie, s. 31-54; Gündüz, s. 37-57; Acer-Kaya, s.16-22; Pazarcı, s. 18-30.
  3. Milletlerarası hukukun kaynakları: Aust, s. 5-12; Shaw, s. 69-128; Brownlie, s. 3-29; Gündüz, s. 14-33; Sur, s. 19-27, 78-92; Acer-Kaya, s. 33-51; Pazarcı, s. 31-37, 43-49, 104-120, 134-135.
  4. Milletlerarası hukukta kişilik kavramı: Aust, s. 12-14; Shaw, s. 195-197, 245-264; Brownlie, s. 57-67; Gündüz, s. 4-5; Sur, s. 103; Acer-Kaya, s. 97-100, 111-113; Pazarcı, s. 137-139, 181-184, 203-204, 232-235, 402-405.
  5. Devlet: Aust, s. 15-16; Shaw, s. 197-244; Brownlie, s. 69-83; Sur, s. 104-114; Acer-Kaya, s. 100-108; Pazarcı, s. 140-152, 176-180.
  6. Devletlerin ve hükümetlerin tanınması: Aust, s. 16-32; Shaw, s. 444-486; Brownlie, s. 85-102; Sur, s. 130-135; Acer-Kaya, s. 108-111; Pazarcı, s. 341-355.
  7. Ülkesel egemenlik: Aust, s. 33-41, 326-339; Shaw, s. 487-541; Brownlie, s. 105-170, 254-255, 260-271; Gündüz, s. 181-193; Sur, s. 141-144; Acer-Kaya, s. 125-138; Pazarcı, s. 237-249.
  8. Devletin yetkisi: Aust, s. 42-48; Shaw, s. 645-696; Brownlie, s. 289-321; Sur, s. 115-118; Acer-Kaya, s. 149-166; Pazarcı, s. 152-176.
  9. Yabancı devletlerin ayrıcalıkları ve bağışıklıkları: Aust, s. 145-162, 108-144; Shaw, s. 697-777; Brownlie, s. 323-379; Gündüz, s. 565-626; Sur, s. 126-129, 229-259; Pazarcı, s. 374-397.
  10. Devletlerin sorumluluğu ve diplomatik himaye: Aust, s. 376-391; Shaw, s. 778-843; Brownlie, s. 433-551; Gündüz, s. 541-561; Sur, s. 260-272; Acer-Kaya, s. 351-364; Pazarcı, s. 409-433.
  11. Devletlerin ardıllığı (halefiyet): Aust, s. 361-375; Shaw, s. 956-1009; Brownlie, s. 649-668; Sur, s. 144-156; Acer-Kaya, s. 329-341; Pazarcı, s. 356-371.
  12. Milletlerarası uyuşmazlıkların çözümü: Aust, s. 396-412; Shaw, s. 1010-1056; Brownlie, s. 701-706; Gündüz, s. 285-292, 297-309; Sur, s. 303-312; Acer-Kaya, s. 375-381, 386-387; Pazarcı, s. 451-478, 492-498, 510-513.
  13. Milletlerarası Adalet Divanı: Aust, s. 412-429; Shaw, s. 1057-1117; Brownlie, s. 707-725; Gündüz, s. 164-178; Sur, s. 194-199; Acer-Kaya, s. 381-385; Pazarcı, s. 478-492.
  14. Milletlerarası hukukta zorlama yolları: Aust, s. 391-394; Sur, s. 272-275; Pazarcı, s. 407-408, 434-442.

 

İLERİ DÜZEY (İKİNCİ YARIYIL)

 

  1. Milletlerarası hukuki işlemler: Brownlie, s. 639-645; Gündüz, s. 61-66; Sur, 93-100; Pazarcı, s. 37-42, 121-133.
  2. Andlaşmalar hukuku: Aust, s. 49-107; Shaw, s. 902-955; Brownlie, s. 607-638; Gündüz, s. 66-96; Sur, s. 27-77, Acer-Kaya, s. 63-83; Pazarcı, s. 49-103.
  3. Deniz hukukuna giriş ve devletin deniz ülkesi: Aust, s. 278-284; Shaw, s. 553-578; Brownlie, s. 173-191, 271-273; Gündüz, s. 197-202, 220-222, 254-255, 309-394; Sur, s. 315-353; Acer-Kaya, s. 177-196; Pazarcı, s. 250-280, 240-249.
  4. Deniz yetki alanları: Aust, s. 284-289; Shaw, s. 578-608; Brownlie, s. 192-221; Gündüz, s. 202-207, 222-246, 395-401, 404-408; Sur, s. 354-367; Acer-Kaya, s. 196-205; Pazarcı, s. 280-289.
  5. Açık denizler-alan-kaynaklar: Aust, s. 290-302; Shaw, s. 609-644; Brownlie, s. 223-246, 252-254; Gündüz, s. 208-220, 246-253, 256-264, 276-282, 402-403; Sur, s. 367-388; Acer-Kaya, s. 205-212; Pazarcı, s. 289-295.
  6. Sivil havacılık hukuku: Aust, s. 319-326; Gündüz, s. 411-434; Sur, s. 389-396; Pazarcı, s. 296-305.
  7. Uzay hukuku: Aust, s. 339-343; Shaw, s. 541-552; Brownlie, s. 255-259; Gündüz, s. 434-441; Sur, s. 397-402; Pazarcı, s. 306-312.
  8. Milletlerarası örgütler: Aust, s. 178-185, 394-395; Shaw, s. 1282-1331; Brownlie, s. 675-699, 669-671; Gündüz, s. 629-732; Sur, s. 157-193, 200-203, 221-226; Pazarcı, s. 184-203, 398-401.
  9. İnsan hakları hukuku: Aust, s. 215-234; Shaw, s. 265-396; Brownlie, s. 553-585; Gündüz, s. 445-499; Acer-Kaya, s. 227-255; Pazarcı, s. 221-232.
  10. Çevre hukuku: Aust, s. 303-318; Shaw, s. 844-901; Brownlie, s. 275-285; Gündüz, s. 735-805, 264-276; Pazarcı, s. 313-323.
  11. Devletlerin kuvvet kullanması: Aust, s. 205-214; Shaw, s. 1118-1166; Brownlie, s. 729-747; Gündüz, s. 143-163; Sur, s. 276-280, 119-126; Acer-Kaya, s. 267-287; Pazarcı, s. 515-527.
  12. Silahlı çatışma hukuku (İnsancıl hukuk): Aust, s. 235-244; Shaw, s. 1167-1203; Gündüz, s. 507-538; Sur, s. 281-293; Acer-Kaya, s. 297-308; Pazarcı, s. 450, 530-646.
  13. Milletlerarası barış ve güvenliğin korunması: Aust, s. 186-205; Shaw, s. 1204-1281; Brownlie, s. Gündüz, s. 99-142; Sur, s. 200-220; Pazarcı, s. 443-449.
  14. Milletlerarası ceza hukuku: Aust, s. 245-277; Shaw, s. 397-443; Brownlie, s. 587-604; Gündüz, s. 499-504; Sur, s. 294-302; Acer-Kaya, s. 308-319; Pazarcı, s. 204-210, 647-674.
Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Gözlemler – Düşünceler

  1. Devletin ve toplumun bilgi, araştırma – geliştirme ihtiyacı ve talebi yok. Herkes, her şeyi zaten doğuştan biliyor. Bu nedenle, üniversiteler işlevsiz görünüyor.
  2. Kişi güvenliğinin; dinden özgürlük dahil, vicdan ve din özgürlüğünün, düşünce ve ifade özgürlüğünün olmadığı bir ortamda gelişme olamaz. Bütün bunların güvencesi ise, hukukun üstünlüğü, kuvvetler ayrılığı, yargının bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile demokrasi ve insan haklarına saygı kavramlarıdır.
  3. Bilgi, güçtür. Bilgiye dayanmayan güç, aldatıcı ve geçicidir. Küresel düzeyde etkili olabilen devletler, bilginin önemini ve işlevini diğer devletlerden daha çok kavrayabilmiş devletlerdir.
  4. Terbiyesizliğin “uyanıklık”, uyanıklığın “akıllılık”, akıllılığın “cesaret” ve cesaretin ise en temel bir değer olarak algılandığı bir kültürel alt yapı ile, ortadoğu halklarının bir yere varabilmesi mümkün değildir.
  5. Herkesin her halde ve sadece kendini düşündüğü bir ortamda, dünyada milyarlarca yalnız ve birbirine düşman insan yaşar. Herkesin, elbette kendini öncelikle düşünmekle beraber, başkalarının haklarına ve özgürlüğüne aynı derecede saygı gösterdiği bir ortamda ise, cennet, bir bakıma, bu dünyada kurulmuş olur.
  6. Milletlerarası ilişkilerde en sağlam temel, ortak çıkarların gereklerine uygun politikalardır. Bu şekilde elde edilebilecek kazanımlar, aynı zamanda hukuka ve adalete uygun olabildiği derecede etkin ve kalıcı olabilir. Aksi halde, tek yanlı ve salt güce dayalı kazanımlar aldatıcıdır ve olsa olsa bir sonraki çatışmanın haklı gerekçesini oluşturabilir.
  7. Sorunlarını olabildiğince kaba güçle ve tek taraflı olarak çözme eğilimi, insanlık vasıflarına ilişkin gelişme düzeyinin çok gerilerinde olunduğunun önemli bir göstergesidir.
  8. İnsanlık, mümkün olabilecek her durumda, konuşma, anlama, çözümleme, anlaşma veya uzlaşma yoluyla sorunların çözümlenebilmesini gerektirir.
  9. İletişim yeteneğimiz iyi düzeyde olabilseydi, sorunların çoğunu konuşarak çözümleyebilirdik. Çoğumuzun, sadece zanlarla, sanılarla hareket edip başkaları hakkında kesin hükümler “verivermesi”, toplumsal ilişkilerimizi zehirlemekte, toplumsal düzeni ve güvenliği zayıflatmaktadır.
  10. Diplomasi, milletlerarası ilişkilerin medeni ölçüler çerçevesinde yürütülebilmesinin ve yönetilebilmesinin temel aracı ve yöntemi olarak, saygıya layık bir uzmanlık alanıdır.
  11. Yürütmeden sorumlu organların, diplomatik ilişkilerin yürütülmesinde, bu uzmanlık alanına gerekli saygıyı göstermesi beklenir.
  12. Türkiye’nin siyasi liderleri, çoğu zaman, dış ziyaretlerini, hedeflerini, ziyaretlerinin etki ve sonuçlarını ulusal kamu oyuna anlatmaya bile gerek görmemekte, tersine, örneğin ev sahibi veya misafir sıfatıyla yer aldıkları -ilgisiz- basın toplantılarını bile, ziyaretle ilgisi olmayan iç politika konularına ayırmaktalar.
  13. Hayatta en gerçek yol göstericinin akıl ve bilgi olduğu doğrudur. Ancak, henüz akıl ve bilginin -deyim yerindeyse- “kapsama alanı dışında” bulunan pek çok konuda, inanç tamamlayıcı bir işleve sahiptir. Din bu yüzden önemlidir, kutsaldır. Bize, varoluşun görebildiğimiz yüzünden başka yüzleri de olduğunu anlatır.
  14. Buna karşılık, din, siyaset ve / veya ticaret yapmanın, tartışılamaz ve sorgulanamaz güç ve otorite sahibi olmanın aracı olarak kullanılamaz. Aksine davranış ve uygulamalar hem dini saptırır, din asıl amacını, işlevini ve etkisini büyük ölçüde kaybeder,  hem de genç kuşakları dinden uzaklaştırır.
Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Bireysel Gelişim: Okuma Rehberi

  1. Robert B. Downs, Dünyayı Değiştiren Kitaplar, (çeviren: Erol Güngör), Ötüken Neşriyat, 5. basım, İstanbul, 1998, 268 sayfa.
  2. Hayata Yön Veren Sözler, (derleyen: Akın Alıcı), Epsilon Yayıncılık Hizmetleri.
  3. Yaşar Nuri Öztürk, Mevlana Celaleddin Rumi ve İnsan, Yeni Boyut.
  4. İlahi Nizam ve Kainat, (düzenleyen: Bedri Ruhselman), günümüz Türkçesine uyarlanmış, İstanbul, Haziran 2013.
Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Üniversite Öğrencisi İçin Rehber

Genel:

  1. Okula ve Derslerinize öncelik verin.
  2. Sağlığınıza, uyku, yemek ve spor konularına, yani kendinize dikkat edin.
  3. Öğretim üyeleriyle, terbiye, nezaket ve karşılıklı saygı temelinde,  iyi ilişkiler kurun. Soru / danışma için görüşmeye gittiğinizde, not almak için hocanızdan kağıt – kalem istemeyin. Hazırlıklı olun. “SMS” üslubuyla e-posta göndermeyin, “Ya hocam..” vb. şekillerde hitap etmeyin.
  4. Sınıftaki zamanınızı sosyal medya vb. aktivitelerle geçirmeyin.
  5. Engellilik vb. nedenlerle yardıma ihtiyacınız varsa, ilgilileri bilgilendirmekte – koordinede geç kalmayın.
  6. Ödevlerinizi hazırlarken emek verin. Kendinizin ürünü olsun. Kurnazlık, akıllı olmak anlamına gelmez. Hiçbir zaman, kendinizi / başkalarını aldatmayın.
  7. Sosyal çevrenizi, ilişkilerinizi geliştirin. Arkadaş edinin. Ancak, arkadaşlarınızı iyi seçin, acele etmeyin. Arkadaş grubunuz, geleceğinizi olumlu etkileyebileceği gibi, karartabilir de.
  8. Geleceğinizi düşünün, değerlendirin, planlayın ve planlarınızı geliştirin, düzeltin. Danışmanlarınızla iyi ilişkiler kurun. Hazırlıklı, ne soracağınızı bilerek görüşmeye gidin.
  9. Ocak – Şubat aylarından itibaren yaz için planlarınızı yapın. Yaz tatili dönemini Yaz Okulu ile değil, dinlenme yanında, staj vb. faaliyetler için değerlendirin.
  10. Özgeçmiş hazırlamayı öğrenin. Önemini bilin. Kendi özgeçmişinizi hazırlayın ve sürekli geliştirin, güncelleyin. İyi bir özgeçmişle, kılık – kıyafet ve davranışla destekli iş bulma girişiminiz, böyle olmayanlara göre çok daha etkin olacaktır.

Unutmayın:

  1. Kariyer, üniversitede öğrenci iken hazırlanır. Bu da ancak planlı, düzenli, sürekli ve bilinçli çabalarla mümkün olabilir.
  2. Sadece derslere girmek ve dikkatle dinlemek yetmez. Anlayın, sorgulayın, araştırın, tartışın. Meslek sahipleriyle, hocalarınızla iletişim kurun, konuşun.
  3. Seçimlik dersleri iyi değerlendirin. Değişik konuları tanıyın. Bir dersin kolay görünmesi seçim gerekçeniz olmasın.
  4. Farklı alanlarda, farklı konularda stajlar yapın, eğitim – konferans vb. faaliyetlere katılın. Size uygun olan / olmayan alanları – meslekleri keşfedin.
  5. Bu gibi faaliyetler, takım çalışmasına yatkın olma, başkalarını dinleme ve anlayabilme yeteneğinizi geliştirmenize yardımcı olur.

Çalışma – Yöntem:

  1. Derslere devam edin ve dikkatle takip edin.
  2. Not tutma bir sanattır. Her şeyi yazmaya çalışmak yerine, ana noktaları saptayıp not etme yeteneğinizi geliştirin.
  3. Dinlenen / okunan her cümle, size bir anlam ifade etmelidir. Bu nedenle, anlaşılnayan hususlar sorulmalı, tekrarlanmalıdır. Sadece ezberleyerek hiç bir yere varılamaz.

Sınavlar:

  1. Dönem boyu sürekli ve planlı bir çalışma yoksa, sadece sınav öncesi yoğun bir çaba ile üniversite öğreniminde başarı söz konusu olamaz.
  2. Sınav sorusunun içindeki bilgiyi başka ifadelerle takrarlamak cevap yerine geçmez.
  3. Bilgiye ve muhakemeye dayanmayan, sokaktaki adamın da düz mantığı ile söyleyebileceği şeyler, sınavlarda puan kazandırmaz. Üniversite öğrenimi akla ve bilgiye dayanır. Kurnazlık yöntemleri, orta ve uzun vadede kişiyi iyi bir yere götürmez.
Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Askeri Hakim Alım İşlemleri

ASKERİ HAKİM ALIMI İŞLEMLERİ

14 OCAK 2014

Başvuru yöntemleri, sınav konuları vb. bilgiler için bkz: Milli Savunma Bakanlığı Askeri Adalet İşleri Başkanlığı

<http://www.msb.gov.tr/asad/askeri_hakim_alimi.html&gt;

Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın

Genel Kültür – Okuma Rehberi

  1. Sina Akşin, Kısa Türkiye Tarihi, T. İş Bankası Kültür Yayınları, IV. baskı, Şubat 2008, x-342 sayfa.
  2. Andrew Mango, Atatürk, (Türkçesi: Füsun Doruker), Onuncu basım, Remzi Kitabevi, Eylül 2013, 750 sayfa.
  3. Falih Rıfkı Atay, Çankaya – Mustafa Kemal’in Çankaya’sı, BATEŞ Atatürk Dizisi, İstanbul, 1998, 586 sayfa.
  4. Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, Tam Metin, Günümüz Türkçesi İle, 8. Baskı, (Hazırlayan: Selçuk Maviengin – Türk Metal Sendikası Armağanı), ART Basın-Yayın, Ankara, Temmuz 2005, 239 sayfa.
  5. Söylev (Nutuk), TSK Dayanışma Vakfı, Ankara, Gnkur. Basımevi, 1981, 729 sayfa.
  6. İlber Ortaylı – İsmail Küçükkaya, 1923-2023 – Cumhuriyetin İlk Yüzyılı, Timaş Yayınları, İstanbul, 2012, 333 sayfa.
  7. İlber Ortaylı, Türkiye’nin Yakın Tarihi, 10. Baskı, TİMAŞ Yayınları, İstanbul 2011, 240 sayfa.
  8. İlber Ortaylı, Yakın Tarihin Gerçekleri, Osmanlı’nın Çöküşünden Küllerinden Doğan Cumhuriyete, TİMAŞ Yayınları, İstanbul, 2012, 252 sayfa.
  9. Emre Kongar, Tarihimizle Yüzleşmek, Remzi Kitabevi, 52. Basım, İstanbul, Ağustos 2006, 245 sayfa.
Genel içinde yayınlandı | Yorum bırakın